บทที่ 17

เบลค

วิสกี้แผดเผาตอนที่ไหลลงคอ แต่ก็ไม่ร้อนรุ่มเท่ากับโทสะที่ลุกไหม้อยู่ในอก ผมนั่งอยู่ในห้องทำงาน จ้องมองของเหลวสีอำพันในแก้วคริสตัล น้ำแข็งกระทบแก้วดังกรุ๊งกริ๊งขณะที่มือผมสั่นเล็กน้อย หนึ่งชั่วโมง ผมรออยู่ที่สำนักงานทนายความนั่นหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ เพื่อรอผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยโผล่มา

หนึ่งชั่วโมง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ